Türkiye’de herhangi bir dernek kurarak taşın altına elini koymak biraz deli işi. Cesaretinden dolayı öncelikle tebrik ederim seni. Bu derneği kurma fikri nasıl ortaya çıktı?

Biliyorsun dört yıldır Antalya Sinema Derneği başkanıyım aynı zamanda. O dernekte de kısa filme yönelik projeler gerçekleştirdim ancak daha kapsayıcı bir derneğe ihtiyacı olduğunu düşünüyordum hep. Biraz da ihtiyaçtan ortaya çıktı. Son yıllarda festival sayısı arttı, iyi kısa filmler yapılmaya başlandı. Hatta farkındasındır sende kısa film göstermek bile popüler bir etkinlik haline geldi. Tüm bunların içinde bir denge unsuruna ihtiyaç vardı. Derneğin kurulma fikri bu noktada ortaya çıktı.

Kısa film yönetmenleri derneğinin kısa sürede Türkiye’deki festivallerde de söz sahibi olacağını düşünmekteyim. Bu konudaki çabalarını da görmekteyiz. Sence festivallerin kısa film alanında en büyük eksiklikleri nelerdir?

Dernek, festivallerle kısa filmciler arasında bir tür iletişimi güçlendirme, dengeyi sağlama unsuru olarak çalışacak. Kısa filmi bilen, anlayan festivaller var ama çoğunlukla rastgele yapıldığını düşünüyorum. Mesela ülkedeki en önemli festivallerin kısa film koordinatörlerinin çoğunun bu alanla ilgili uzman olmadığını biliyoruz hepimiz. Kısa film sinemadır ancak bambaşka bir alandır ve ayrı bir uzmanlık gerektirir. Festivallerdeki danışmanlar, jüriler ve hatta konukların bir bölümü bu dikkate alınarak belirlenmeli.

Derneğe üye olmanın kati kuralları ve yolları neler?

Derneğe üye olmanın tek bir şartı var. Bir filmle bir festivale seçilmiş olmak.

Derneğe üye olanların avantajlarından da bahseder misin?

Aktif çalışan bir derneğin üyesi olmak zaten başlı başına bir avantajdır. Benim önüme çok sık CV gelir. CV’lerde ilk baktığım eğitimiyle, ilgi alanıyla ilgili bir sivil toplum örgütüne üye olmuş mu, aktif görev almış mı, gibi şeyler oluyor. Çağdaşlaşmanın, uzmanlaşmanın ilk işaretlerini oralardan alıyorum. Kısa Film Yönetmenleri Derneği projeler üreterek, gerektiğinde kısa filmcilerin haklarını savunarak, kısa filmi mümkün olduğunca gündemde tutarak avantaj sağlayacaktır üyelerine.

Sidar Serdar Karakaş kısa filmin geleceği hakkında ne düşünüyor?

Kısa filmin geleceğin sineması olacağına inanıyorum. Uzun filmlerin bile süresi kısalıyor artık. Dünya hızla değişiyor, mesela dünyaca ünlü youtuberların bile ortalama izlenme süreleri 3 dakika. Odaklanma süresi de son 15 yıla göre yarı yarıya düştü. İster istemez daha kısa sürede anlatılacak hikayelere yönelecek bence sinema. Gelecek 10 – 20 yıl içinde sinema salonları varlığını sürdürmüş olursa kısa filmlerin 5- 10 filmlik paketlerle vizyona girebileceğini düşünüyorum. Tabii o zaman çekilecek kısa filmler bugün konuştuğumuz kısa filmler mi olur şüpheliyim.

Kısa film çekmek isteyen yönetmen adayı arkadaşlara ne gibi tavsiyelerde bulunmak istersin?

Gençlerin film yapma isteğini çok iyi anlıyorum ve destekliyorum. Onaylanmak, ödüllendirilmek neredeyse her insanın isteyebileceği şeyler. Yönetmenlerin filozof olması gerektiğini düşünüyorum aynı zamanda. Yaşamla, doğayla, siyasetle, varlıkla ve hatta yoklukla ilgili fikirleri olmalı yönetmenin. Bu fikirlerle de seyircinin birkaç adım önünde olmalı. Öteki türlü iyi bir film yapmanın mümkün olmayacağı kanaatindeyim. Bu yüzden tekniğe verdikleri önem kadar fikirlere, hayata, felsefeye, insana da önem vermeliler. Derinliği olmayan çok iyi görüntünü bir film değil ancak video kaydı olabilir.

Derneğin kısa ve uzun vadedeki amaçlarını, hedeflerini öğrenmek isterim…

En öncelikli hedefimiz kısa film yönetmenlerinin çektikleri filmlerden para kazanmalarını sağlamak. Birkaç yıl içinde tüm festivallerle işbirliği protokolü yapmak istiyoruz. 8 Mart’ta kadın üyelerimizin filmlerini İstanbul’da göstermeyi planlıyoruz. Yine Mart ve Nisan aylarında üyelerimizin filmlerini üniversitelerde göstermek için bir çalışma başlattık.

2018’e girerken belgesel sinema adına her ay 4 belgesel filmin sinema salonlarında gösterime girmesini dilemiştim. Ocak sayımızdaki yazımı okuyanlar hatırlar. Şimdi ülkemizin film sektörü ve belgesel sinema ilişkisini düşününce bari ayda bir belgesel vizyona girsin diyorum. Diyorum da… Maalesef Ocak ayında gösterime giren bir belgesel olmadı ama 9 Şubat’ta Güzel Adam Süreyya belgeseli sinema salonlarında seyircisine kavuşuyor. Biz dilemeye devam edelim… Dileyelim Olsun! Güzel Adam Süreyya Beşiktaş’ın emektar malzemecisi Süreyya Soner’in hayatını anlatıyor. Hem Beşiktaş hem futbol hem de İstanbul’un kent tarihini ele alan bir yaklaşımla seyircinin karşısına çıkıyor. Belgesel ’de pek çok sürpriz isim var. Yönetmen Gökçe Kaan Demirkıran.

Bir başka güzel haberim daha var. Geçtiğimiz yıl kurulan Kısa Film Yönetmenleri Derneği’nin üye sayı hızla artıyor. Dernek festivallerle kısa film ve kısa film yönetmenleri adına çok olumlu görüşmeler yapıyor. Filmlere telif ödenmesi, ödeniyorsa miktarlarının artması, filmlerin gösterim biçimi, yönetmenlerin ağırlanma şekli vs. gibi konularda gerçekten önemli konulara değiniyor ve güzel de yol alıyor. Türkiye’de Kısa Film üreticilerinin bir sivil toplum kuruluşu altında bir araya gelerek, sorunlarına birlikte çözüm ayarak çok daha güçlü, çok daha karalı bir şekilde kısa film çekmeye devam etmesi hem izleyiciler hem de üretenler açısından önemli bir gelişme bence. Ayrıca ülkemizde üretilen kısa filmlerin kalitesinin artması ve kısa film festivallerinin çoğalması bu durumu daha da önemli ve elzem kılıyor. Sidar Serdar Karakaş’ın başkanlığında kurulan Kısa Film Yönetmenleri Derneği, üye sayısıyla, gerçekleştireceği projelerle Türkiye’nin önemli sinema STK’larından biri olmayı kafasına koymuş. Derneğe, bir filmiyle ön eleme jürisi olan herhangi bir festivale seçilmiş bütün yönetmenler üye olabiliyor. Detaylı bilgiyi www.kisafilmder.org sitesinden öğrenebilirsiniz. Kesinlikle üye olun derim. Ortak akılla sorunlara çözüm bulmak, birlikte oluşacak sinerjiden beslenmek, birbirinden öğrenmek, sormak, sorgulamak, çalışmak, tartışmak, kızmak, gülmek… birlikte yoka devam etmek, birlikte büyümek çok özel bir güç ve tat…

Kısa film demişken Sabancı Vakfı, toplumsal konularda farkındalık yaratmak için önemli ve etkili bir araç olan sanatın gücünden yararlanmak adına “Kısa Film Uzun Etki” isimli Kısa Film Yarışması’nı 2016’da hayata geçirdi. Kısa Film Yarışması’nın hedefi; sinemanın yaratıcı bakış açısından ve etki gücünden yararlanarak toplumsal konularda farkındalık yaratmak. İlk yıl “Mülteci Kadınlar” temasıyla düzenlenen yarışmanın 2017 yılı teması “Çocuk İşçiler”di. Sanat yönetmenliğini Zeynep Atakan, kanat önderliğini Bosna’lı yönetmen Danis Tanovic’in yaptığı organizasyonun ödül töreninde çok duygulandım. Mansiyon alan filmle birlikte izlediğim 4 filmde etkileyiciydi. Üçüncülük ödülü alan Mij filmini izlerken göz yaşlarımı tutamadım. Finale kalan 15 film ve yönetmeni yarışma boyunca hem sinema hem sosyal farkındalık adına harika deneyimler paylaştıklarını ifade ettiler. Memleketin dört bir yanından gelen 385 kısa film ve finale kalan 15 film. Sonuçta ise ödül alan 4 film. Beni takip edenler ve tanıyanlar bilir, ödülleri sadece araç olarak görürüm, abartılmasından ve ödül avcılarından hoşlanmam. Bence o 385 filme kafa yoran, yürek koyan herkes birinci. O yüzden kısa film uzun etki sloganıyla yola çıkan bu platformda, ödül alanların listesini vermiyorum. Dediğim gibi bu meseleye yürek koyan, kendine dert edinen , film çeken her katılımcı birinci. Hele ki böylesi bir sosyal sorumluluk bilinci altında oluşturulmuş bir yarışmada kazanmak kaybetmek diye bir şey yok. Üreten herkes kazandı. Keşke adına Sabancı Vakfı Kısa Film Yarışması demeselerdi. Ne bileyim mesela Kısa Film Uzun Etki Ödülleri ya da başka bir şey… Çünkü burada yarışmak ve yarıştırmaktan çok amaç farkındalık yaratmak ve bunu da sinema sanatıyla, kısa film aracılığı ile yapmak. Bir sosyal meseleye, gönül vermek, zihin yormak… Neyse, benim ki sadece bir öneri. Bu arada belirtmeden geçemeyeceğim jürinin ödüllendirdiği 4 filmin 3’ü belgesel. Gerçekten merak ediyorsanız www.kisafilmuzunetki.org sitesinden ödül alanları öğrenebilir ve filmlerini izleyebilirsiniz. Öyle veya böyle, bir şekilde özel sektörün sinemaya destek vermesi çok önemli. Emek veren, yol açan, yön gösteren, destek veren herkesin, sinema adına yüreğine sağlık. Üçüncü yılın temasına merakla bekliyorum.

Kısa filmden bu kadar söz etmişken bir kısa filmle bitireyim diyorum bu ayki yazımı . Volkan Budak’ın pek çok festivalde ödül alan belgeseli Yaban’ı izledim. (Ödül almasa da izlerdim o ayrı.) 9 dakikalık film, kültür-doğa-insan-hayvan ilişki ve iletişimi üzerine bir çalışma. Yılın uzun bir dönemini Kızılırmak deltasında geçiren mandaların, doğadaki özgür yaşamları, sonra sahiplerinin gelerek onların özgürlüklerine son verip, onları ahırlara götürme çalışmaları doğanın sesi ve müzik eşliğinde anlatılıyor. Açıkçası tamamen görüntü diline yaslanan, söze yer vermeden derdini anlatan filmleri seviyorum. Bu anlamda dikkat çeken bir film olmuş doğrusu. Siz bu filmi nasıl izleyebilirsiniz bilemiyorum. Bir festivalde denk gelirsiniz ya da yönetmeni internete koyar belki sonra. İşte bu kısa filmlerin nerede nasıl seyirci ile buluşacağı konusu ile mücadele etmek, platform yaratmak, sinemalarda vizyona girmek için de mücadele etmek gerekiyor. İşte bu mücadeleyi birlikte yapmak için de Kısa Film Yönetmenleri Derneği’ne üye olun derim.