Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi Film ve Video Programları (Pera Film), yeni sezonu sinema tarihinin zamana meydan okuyan kült klasiklerinden oluşan “Şimdi Uzaklardasın” programıyla açıyor. 9 Eylül–11 Ekim arasında Pera Müzesi Oditoryumu’nda gerçekleşecek program, geçmişe duyulan özlemin popüler kültürde giderek daha görünür hâle gelmesinden hareketle, bir döneme damga vuran özgür, cesur ve ezber bozan sinema ruhunun izini sürüyor.

Sinemanın kurallarını değiştiren filmler

Quentin Tarantino’nun modern sinemanın anlatı kalıplarını sarsan filmi “Ucuz Roman”, Los Angeles’ın yeraltı dünyasında yolları kesişen karakterlerin öykülerini kronolojik olmayan bir kurguyla buluşturuyor. Popüler kültür göndermeleri, keskin diyalogları ve müzikleriyle 1990’lar bağımsız sinemasını küresel bir fenomene dönüştüren film, Altın Palmiye ve En İyi Orijinal Senaryo Oscar’ının da sahibi.

Coen Kardeşler’in “Büyük Lebowski” filmi, tek isteği bowling oynamak ve kirletilen halısının karşılığını almak olan “The Dude”un kendisini karmaşık bir fidye vakasının ortasında bulmasını konu alıyor. Absürt mizahı, dillere pelesenk olan replikleri ve Jeff Bridges’ın kültleşen performansıyla film, yıllar içinde geniş bir hayran kitlesine ulaştı.

Brian De Palma imzalı “Yılan Gözler” ise bir boks maçı sırasında düzenlenen siyasi suikastın ardındaki komployu çözmeye çalışan dedektif Rick Santoro’yu takip ediyor. Nicolas Cage’in yüksek enerjili performansıyla öne çıkan yapım, yaklaşık 13 dakikalık kesintisiz açılış sekansı ve bölünmüş ekran kullanımıyla De Palma’nın görsel anlatımdaki ustalığını ortaya koyuyor.

David Lynch’in bağımsız koşullarda ve yıllara yayılan bir yapım süreciyle tamamladığı ilk uzun metrajı “Eraserhead”, içine kapanık Henry Spencer’ın, deforme ve durmadan ağlayan bebeğiyle baş başa kalmasını konu alıyor. Baba olma korkusu, yabancılaşma ve cinsel kaygılarla örülen yapım, geleneksel anlatıyı reddeden yapısı ve çığır açıcı ses tasarımıyla 1970’lerin “Gece Yarısı Sineması” akımının simgelerinden birine dönüştü.

Gençlik, aidiyet, özgürlük

John Hughes’un gençlik sinemasının simgeleşmiş yapımlarından “Kahvaltı Kulübü”, ceza aldıkları için bir cumartesi gününü okul kütüphanesinde geçirmek zorunda kalan beş liseli genci bir araya getiriyor. Birbirlerini toplumun üzerlerine yapıştırdığı etiketler üzerinden değerlendiren gençler, gün ilerledikçe aile baskılarını, korkularını ve ergenlik sancılarını paylaşarak yakınlaşıyor.

Richard Linklater’ın kendi gençlik anılarından beslenen “Genç ve Heyecanlı”, 1976 yılının Teksas’ında lisenin son gününü yaşayan bir grup gencin tek bir gün ve geceye yayılan serüvenine odaklanırken, yetişkinliğe geçişin belirsizliğini ve gençliğin özgürlük hissini yakalıyor.

Hal Ashby’nin “Harold ve Maude” filmi ise ölüm takıntılı 20 yaşındaki Harold ile hayatı neşe ve sınırsız bir özgürlükle kucaklayan 79 yaşındaki Maude’un sıradışı karşılaşmasını anlatıyor. Gösterime girdiği dönemde yeterince anlaşılmayan, ancak zamanla kültleşen film; absürt mizahının ardında yaşama tutunmayı, kabukları kırmayı ve anı yaşamayı ele alıyor.

Farklı dönemlere ve türlere yayılan “Şimdi Uzaklardasın”, doğrusal anlatıyı bozan yapımlardan gençlik sinemasının kuşaklar boyunca karşılık bulan örneklerine, absürt komediden deneysel sinemaya uzanan bir seçki sunuyor. Program, yıllar önce çekilmiş olmalarına rağmen karakterleri, diyalogları, müzikleri ve sinema diline getirdikleri yeniliklerle güncelliğini koruyan filmleri yeniden beyazperdede izleme olanağı sağlıyor.

Gösterim Programı:

Eraserhead

9 Eylül Çarşamba, 19.00

4 Ekim Pazar, 15.00

Kahvaltı Kulübü

13 Eylül 2026 Pazar, 15.00

9 Ekim Cuma, 19.00

Genç ve Heyecanlı

19 Eylül Cumartesi, 18.30

2 Ekim Cuma, 19.00

Yılan Gözler

18 Eylül Cuma, 19.00

3 Ekim Cumartesi, 18.30

Ucuz Roman

12 Eylül Cumartesi, 18.00

11 Ekim Pazar, 15.00

Büyük Lebowski

11 Eylül Cuma, 19.00

26 Eylül Cumartesi, 18.30

Harold ve Maude

20 Eylül Pazar, 15.00

10 Ekim Cumartesi, 15.00

Adana Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlenen ve 26 Eylül – 4 Ekim 2026 tarihleri arasında yapılacak 33. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali’nin jüri üyeleri açıklandı.

Jüri başkanı Zuhal Olcay

1983’te “İhtiras Fırtınası” ile başladığı sinema kariyerinde “Amansız Yol”, “Dünden Sonra Yarından Önce”, “Gizli Yüz”, “Sahte Cennete Veda”, “Medcezir Manzaraları” ve “Hiçbiryerde” filmleriyle ödüller kazanan; tiyatro sahneleri, ekranlar ve müzik albümleriyle iz bırakan usta oyuncu ve şarkıcı Zuhal Olcay’ın başkanlığını yapacağı jüride, sektörün başarılı isimleri bir araya geliyor.

Jüride; “Soğuk”, “Albüm”, “Tatlım Tatlım”, “Cebimdeki Yabancı” gibi sinema filmlerinin yanı sıra “Canım Ailem”, “Ulan İstanbul” ve “Şahsiyet” gibi televizyon ve dijital yapımlardaki rolleriyle tanınan oyuncu Şebnem Bozoklu, “Barda”, “Köpek”, “Bir Cumhuriyet Şarkısı” gibi filmlerinin yanı sıra “Kulüp”, “Terzi”, “Yalancı”, “Dilek Taşı” ve “Delikanlı” gibi ekran projeleri ve tiyatro oyunlarındaki performanslarıyla öne çıkan oyuncu Salih Bademci, ilk uzun metrajı “Zerre” ile Moskova Film Festivali’nde En İyi Film dahil pek çok ödül kazanan, “Gölgeler İçinde” ve “Kül” adlı filmlerinin yanı sıra “Zeytin Ağacı” adlı dizisiyle de tanıdığımız yönetmen ve senarist Erdem Tepegöz, “Güz Sancısı” ve “Gölge” filmlerinin ve “İkinci Bahar”, “Yabancı Damat”, “Ihlamurlar Altında”, “Hatırla Sevgili”, “Bu Kalp Seni Unutur mu?” gibi televizyon tarihine geçen yapımların senaryolarında imzası bulunan senarist Nilgün Öneş, Cannes’da Altın Palmiye kazanan “Kış Uykusu”, “Bir Zamanlar Anadolu’da”, “Üç Maymun”, “İklimler” gibi Nuri Bilge Ceylan sinemasının simge yapımları ile “Issız Adam”, “Kelebeğin Rüyası”, “Sarmaşık” gibi ödüllü filmlerin dünyaca tanınan görüntü yönetmeni Gökhan Tiryaki ve sinema eleştirisi, film incelemeleri ve akademik çalışmalarıyla bağımsız sinema ortamına katkı sunan sinema yazarı ve akademisyen Ayça Çiftçi yer alıyor.

Başvurular 17 Ağustos’a kadar devam ediyor

Festival hazırlıkları tüm hızıyla sürerken, 33. Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali’nin yarışma kategorilerine başvurular da devam ediyor. Ulusal Uzun Metraj Film Yarışması, Belgesel Film Yarışması ve Edebiyat Uyarlaması Uzun Metraj Senaryo Yarışması başvuruları altinkozaff.org.tr adresinden kabul edilirken; Uluslararası Kısa Film, Ulusal Kısa Film, Ulusal Öğrenci Kısa Film ve bu yıl ilk kez düzenlenen Ulusal Yapay Zekâ Kısa Film Yarışması başvuruları ise FilmFreeway üzerinden gerçekleştirilebiliyor. Tüm kategoriler için son başvuru tarihi 17 Ağustos 2026.

Türkiye, Karadağ ve Almanya’da yapımcılık faaliyetlerini sürdüren yönetmen Ahmet Küçükkayalı 21 Ağustos’da vizyona girecek olan iddialı filmi Dışarıdakiler: Bir Zamanlar Almanya’da’nın çekim sürecini anlattı. Yönetmen Küçükkayalı “Madene girecek oyuncuların, dünyanın en zor ve en riskli mesleklerinden biri olan madenciliği yalnızca rol gereği taklit etmelerini istemedim. Bu nedenle oyuncularımızla birlikte hem fiziksel hem de duygusal bir hazırlık süreci yürüttük. Madenciliğin ağırlığını ve ruhunu mümkün olduğunca içselleştirmeye çalıştık” dedi.

1980’li yılların Zonguldak’ından Almanya’nın madenlerine uzanan etkileyici bir göç hikâyesini anlatan, Türkiye, Almanya ve Karadağ ortak yapımı “Dışarıdakiler: Bir Zamanlar Almanya’da”, 21 Ağustos’ta Türkiye’de vizyona giriyor. Görüntü yönetmenliğini Ulaş Zeybek, özgün tema müziklerini ABD’de yaşayan Mustafa Yazıcıoğlu tarafından hazırlandı. Filmde; Mert Kılıç, Bengisu Baykal, Ahmed Saka ve Nevin Alp gibi genç kuşağın başarılı oyuncularına, Hilmi Özçelik, Mehmet Usta ve Abdül Süsler gibi usta isimler eşlik ediyor. Farklı kuşaklardan oyuncuları bir araya getiren yapım, performanslarıyla da öne çıkıyor.

NİL ÖZER

Bir filmde yönetmen, yapımcı ve senarist olmanın avantajları ve dezavantajları nelerdir?

En büyük avantajı, hikâyeyi hayata geçirirken düşüncelerinizde ve yaratıcı kararlarınızda özgür olabilmenizdir. Yapımcı, yönetmen ve senarist olarak aslında tek bir işverenim var: Gerçekleştirmeye çalıştığım film.

Bu üç alanın sınırlarını kendi içimde ayırabildiğimi düşünüyorum. Senarist olarak yazdığım bir sahneyi, yönetmen olarak eleştirebilmeli; yönetmen olarak kurduğum bir dünyayı, yapımcı olarak gerçek koşullar içinde değerlendirebilmeliyim. Her kimliğin diğerine karşı yapıcı, eleştirel ve gerçekçi olması gerekiyor. Ben de bu üç kimliğin birbiriyle çatışmasından çok, filmi daha doğru bir yere taşıyacak biçimde birlikte çalışmasını sağlamaya gayret ediyorum.

Dezavantajı ise bütün kararların ve sorumlulukların aynı kişide toplanmasıdır. Yaratıcı süreçten bütçeye, oyuncu yönetiminden yapım takvimine kadar her ayrıntıyla ilgilenmek ciddi bir bedensel ve zihinsel yorgunluk yaratıyor. Ancak film tamamlandığında bu yorgunluğun yerini büyük bir mutluluk alıyor.

1980’li yılları seçmenizin özel bir nedeni var mı?

1980’li yıllar benim için yalnızca filmin geçtiği dönem değil, bu hikâyeyle ilk kez bağ kurduğum yıllardır. 1985 yılı itibarıyla Almanya’da ve Avrupa’nın farklı ülkelerinde yaşayan birçok Türk ailesi Türkiye’ye dönmeye başlamıştı. Ben de o dönemde ortaokula başlamış ve yabancı dil olarak Almancayı seçmiştim. Sınıfımda Almanya’dan dönen çok sayıda genç vardı. Onların yaşadıkları kültürel değişimi, uyum sorunlarını, dışlanmışlıklarını ve iki farklı hayat arasında kalışlarını yakından gözlemleme fırsatı buldum. Bu nedenle filmi, hikâyenin benim hayatıma girdiği dönemden, yani 1980’li yıllardan başlatmak istedim.

Filmin hazırlık sürecinde nasıl bir araştırma yaptınız?

2021 yılında Almanya’da Eigengrau Pictures GmbH’yi kurdum. Ardından proje, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığından proje geliştirme desteği aldı. Araştırma sürecinde Almanya’nın farklı şehirlerine giderek 1970’li ve 1980’li yıllarda orada yaşamış insanlarımızla görüşmeler yaptım. Onların yalnızca başlarından geçen olayları değil; o dönemdeki hayallerini, korkularını, beklentilerini, mücadelelerini ve Türkiye’ye dair duygularını anlamaya çalıştım. Bu görüşmeler benim için bir anlamda sözlü tarih çalışmasına dönüştü. Almanya’ya defalarca gittim. Bu süreçte, yıllar sonra Almanya’da yaşayan bir amcam ve teyzem olduğunu da öğrendim. Böylece çocukluğumdan beri zihnimde ve duygularımda var olan Almanya bağının, aile geçmişimde de bir karşılığı olduğunu gördüm.

Bütün bu araştırmaların sonunda amacım, dışarıdan gözlemleyen bir film yapmak değil; bu insanların duygularına mümkün olduğunca içeriden yaklaşabilmekti.

Maden sahnelerini nerede çektiniz? Sahneleri gerçekçi kılmak için nasıl bir hazırlık süreci yürüttünüz?

Başlangıçta maden sahnelerini Almanya’da çekmeyi planladık. Ancak araştırmalarımız sırasında çekim yapmayı düşündüğümüz birçok maden ocağının kapatılarak müzeye dönüştürüldüğünü gördük. Aradığımız gerçeklik duygusunu ve fiziksel dokuyu bu mekânlarda bulamadık. Daha sonra Belçika’daki maden ocaklarını araştırdık. Oradaki seçenekler de beklentilerimizi tam olarak karşılamayınca Türkiye’ye yöneldik ve çekimlerimizi Zonguldak’taki farklı maden ocaklarında gerçekleştirdik.

Madene girecek oyuncuların, dünyanın en zor ve en riskli mesleklerinden biri olan madenciliği yalnızca rol gereği taklit etmelerini istemedim. Madencilerin çalışma koşullarını, taşıdıkları hayati riski, fiziksel yorgunluğu ve yerin yüzlerce metre altında sürdürülen mücadeleyi anlamaları gerekiyordu. Bu nedenle oyuncularımızla birlikte hem fiziksel hem de duygusal bir hazırlık süreci yürüttük. Madenciliğin ağırlığını ve ruhunu mümkün olduğunca içselleştirmeye çalıştık.

Filmin görsel dünyasını oluştururken en çok neye önem verdiniz?

1980’li yılları nostaljik bir kartpostal gibi göstermek istemedim. Benim için önemli olan, dönemin duygusunu ve ruhunu yaşayan, inandırıcı bir dünya kurmaktı. Karakterlerin davranışlarından konuşma biçimlerine, kostümlerden mekânlara, dekorlardan kullanılan eşyalara kadar her ayrıntının dönemin gerçekliğiyle bütünleşmesine dikkat ettik. Seyircinin yalnızca 1980’li yıllara ait bir görüntü izlemesini değil, kendisini o dönemin içinde hissetmesini istedim.

Görsel dünyanın karakterlerin iç dünyasından kopuk olmaması da benim için çok önemliydi. Mekânların, ışığın ve döneme ait ayrıntıların hikâyeyi süslemekten çok, karakterlerin yalnızlıklarını, umutlarını ve aidiyet arayışlarını desteklemesini amaçladım.

Çekimler sırasında sizi en çok zorlayan sahne hangisiydi?

Beni en çok zorlayan sahne, madende gerçekleşen patlama sahnesiydi. Başlangıçta bu sahneyi tamamen görsel efektlerle gerçekleştirmeyi planlıyorduk. Ancak VFX süpervizörümüz Bozkurt Göbeloğlu, sahnenin daha gerçekçi olabilmesi için ana karakterimiz Rıfat’ı canlandıran Mert Kılıç’ın üzerine kontrollü bir basınçla kömür parçaları ve yoğun bir toz bulutu gönderilmesinin görsel efekt çalışmasına önemli katkı sağlayacağını düşündü.

Üstelik filmin çekimlerinin henüz dördüncü günündeydik. Oyuncularımın sağlığı ve güvenliği benim için her şeyden önce gelir. Bu nedenle en küçük bir zarar ihtimalini dahi ortadan kaldırmak amacıyla gerekli bütün güvenlik önlemlerini aldık ve sahneyi defalarca teknik olarak değerlendirdik. Buna rağmen çekimi büyük bir endişeyle izledim. Neyse ki sahneyi herhangi bir sorun yaşamadan tamamladık. Sonuçta ortaya çıkan görüntünün gerçekçilik duygusuna önemli ölçüde katkı sağladığını düşünüyorum.

Filmde geçen kadın-erkek ilişkisinde neyi vurgulamak istediniz?

 O yıllarda “ithal damat” olarak adlandırılan toplumsal bir gerçeklik vardı. Avrupa’da yaşayan aileler yaz aylarında Türkiye’ye gelir, kızları için uygun bir eş arar; Türkiye’den evlenen bazı erkekler de evlilik yoluyla Avrupa’da yeni bir hayat kurardı. Filmin hazırlık sürecinde Almanya’da gerçekleştirdiğim görüşmelerde, “ithal damat” olarak Avrupa’ya gitmiş ve orada hayat kurmuş birçok insanla tanıştım. Filmde bu konuya doğrudan merkezî bir mesele olarak değil, dönemin sosyal yapısının önemli bir parçası olarak dokunmak istedim.

Hikâyede iki farklı aşk ilişkisi bulunuyor. Bu ilişkiler aracılığıyla fiziksel güzellikten çok iç güzelliğin, güvenin, sadakatin, dayanışmanın ve zor zamanlarda birbirinin yanında durabilmenin önemini vurgulamaya çalıştım. Benim için gerçek aşk, insanın dış görünüşünden önce onun vicdanına ve ruhuna dokunabilmektir.

Oyuncu seçiminde hangi kriterler belirleyici oldu?

Oyuncu seçimlerinde önsezilerime ve karakter analizlerime güvenen bir yönetmenim. Bir oyuncunun yalnızca mevcut performansına değil, kamera karşısında ulaşabileceği potansiyele de bakıyorum.

2012 yılında çektiğim “Bensiz” filminde, ilk kez kamera karşısına çıkan Metin Akdülger’e başrolü teslim etmiştim. Birlikte çok güçlü bir iş ortaya çıkardığımıza inanıyorum. Bugün ulaştığı başarıyı görmek beni son derece mutlu ediyor. Bu projede de daha önce oyunculuk eğitimi almamış ve kamera önü deneyimi bulunmayan Mert Kılıç’a başrolü teslim ettim. Yaklaşık iki ay boyunca karakter üzerinde birlikte çalıştık. Mert’in filmde ortaya koyduğu performanstan çok memnunum. Onun da önümüzdeki yıllarda çok güçlü bir oyunculuk kariyerine sahip olacağına inanıyorum.

Bengisu Baykal, Nevin Alp ve Berk Canberk gibi genç oyuncularımız da ilk kez kamera karşısına çıktılar. Aldıkları eğitimi filmin sahnelerine başarıyla taşıdılar. Genç ve yeni oyuncuların keşfedilmesi, sinemamıza yeni yüzler ve yeni enerjiler kazandırılması benim için son derece değerli.

Genç oyuncularla çalışmak nasıl bir deneyimdi? Özellikle başrol oyuncusu Mert Kılıç’la yollarınız nasıl kesişti?

Mert’le aynı mahallede yaşıyoruz ve yaklaşık on yıldır birbirimizi tanıyoruz. Zaman zaman markette ya da sokakta karşılaşırdık. Kendisi profesyonel olarak modellik yapıyordu. Mert’in keskin yüz hatları ve yüzündeki en küçük duyguyu dahi kameraya aktarabilecek güçlü bir ifade yapısı olduğunu fark etmiştim. Onu gelecekte başka projelerde de izlediğinizde ne demek istediğim daha iyi anlaşılacaktır.

Bir gün sokakta karşılaştığımızda projeden kısaca söz ettim ve deneme çekimi yapmak üzere kendisini Era Film’e davet ettim. İlk denemede kamera karşısında henüz oldukça hamdı. Ancak kıvrak zekâsı, yüksek algısı ve yönlendirmeleri çok hızlı kavraması dikkatimi çekti. Birkaç tekrarın ardından, ana karakteri canlandıracak oyuncuyu bulduğumu anladım. Ekim ayında çekeceğim yeni sinema filmimde çok daha zor bir rol üstlenecek. Onun gelişimini görmekten ve birlikte çalışmaktan büyük mutluluk duyuyorum.

Türkiye, Almanya ve Karadağ’da çekim yapmanın en büyük avantajı ve zorluğu neydi?

En büyük zorlukları İstanbul’daki çekimlerde yaşadık. Resmî izin süreçleri son derece yorucuydu. Çok fazla prosedürle karşılaştık ve bazı çekim izinleri için talep edilen bedeller oldukça yüksekti. Bu durum yapım sürecini hem ekonomik hem de psikolojik açıdan zorlaştırdı. Zonguldak’a bağlı Devrek ilçesi ise Türkiye’deki ana çekim merkezlerimizden biriydi. Devrek Belediyesi, Devrek halkı ve Eğercili Hamitler Köyü sakinleri bize büyük destek verdi. Gösterdikleri misafirperverlik ve katkı, çekim sürecimizi çok daha güçlü ve anlamlı hâle getirdi.

Yurt dışı çekimlerimizde, yaklaşık yedi yıldır yaşadığım ve yapım şirketimin faaliyet gösterdiği Karadağ’ı tercih ettik. Almanya’ya mimari benzerliği nedeniyle bazı sahneleri Cetinje’de gerçekleştirdik. Şehirdeki resmî kurumlar ve halk çekimler sırasında bize son derece yardımcı oldu. Kütüphane, otel ve sokak sahneleri için herhangi bir bedel ödemedik. Sanata gerçekten destek veren bir şehirde çalışmak bizim için çok kıymetliydi.

Bu çekimlerin gerçekleşmesinde, yaklaşık beş yıldır birlikte çalıştığımız Karadağlı ortak yapımcımız Selma Babajić’in katkısı çok büyük ve değerlidir. Almanya’da ise yol sahnelerini çektik. Oradaki çekim süreci de planladığımız biçimde ilerledi. Üç farklı ülkede çalışmak yapım açısından zorlayıcı olsa da filmin dünyasını zenginleştiren en önemli unsurlardan biri oldu.

Filmin festival yolculuğundan beklentiniz nedir?

 Bu filmi yaparken en büyük amacım, dünyanın neresinde yaşarsa yaşasın, yurt dışındaki insanlarımızdan en az birine bile ulaşabilmekti. Yaklaşık yedi yıldır Karadağ’da, dört yıldır da Almanya’da çalışmalarımı sürdürüyorum. Bu nedenle yurt dışında yaşamanın insanda oluşturduğu aidiyet duygusunu, yalnızlığı, yabancılığı ve iki ülke arasında kalma hâlini kişisel olarak da deneyimliyorum.

Festival yolculuğunda önceliğimiz, filmi yurt dışında yaşayan Türk izleyicilerle buluşturmak olacak. Özellikle farklı ülkelerde düzenlenen Türk film festivallerine önem veriyorum. Bununla birlikte filmin yalnızca göçmen Türk izleyiciye değil; göç, emek, aile ve aidiyet gibi evrensel meselelerle ilgilenen farklı kültürlerden seyircilere de ulaşmasını arzu ediyorum. Bir filmin gerçek yolculuğunun tamamlandığı gün değil, seyirciyle karşılaştığı anda başladığına inanıyorum.

Avrupa’da yaşayan Türk izleyicilerin filmde kendilerinden neler bulacağını düşünüyorsunuz?

 Her insan kendine özgüdür ve herkesin yaşadığı göç hikâyesi birbirinden farklıdır. Bu nedenle filmde tek ve değişmez bir “gurbetçi hikâyesi” anlatma iddiasında değilim. Avrupa’nın farklı ülkelerini gezdim, bazı ülkelerde yaşadım ve oradaki insanlarımızı anlamaya çalıştım. Yaptığım araştırmalar, gerçekleştirdiğim görüşmeler ve kişisel deneyimlerim sonucunda karakterlerin alt metinlerini oluşturdum ve hikâyeyi şekillendirdim.

Seyircinin filmde kendi hayatının birebir karşılığını bulması gerekmiyor. Belki bir bakışta, bir sessizlikte, bir aile çatışmasında, bir özlem duygusunda ya da söylenememiş bir cümlede kendinden bir şey bulacaktır. Umarım “Dışarıdakiler: Bir Zamanlar Almanya’da”, Avrupa’da yaşayan insanlarımızın duygu ve düşüncelerine samimiyetle ulaşan; onların geçmişine, mücadelesine ve hafızasına dokunabilen bir film olur.

 21 Ağustos’ta sinemaseverlerle buluşacak “Dışarıdakiler: Bir Zamanlar Almanya’da” filmi nasıl doğdu?

 1985 yılında, Almanya’dan Türkiye’ye dönüşlerin yoğunlaştığı bir dönemde ortaokula başladım. Sınıf arkadaşlarımın önemli bir bölümü, o yılların diliyle “Alamancı” diye adlandırılan ailelerin çocuklarıydı. Onlarla aynı sıraları paylaşmak, iki kültür arasında yaşadıkları uyum sorunlarını yakından görmek ve Almanca öğrenmeye başlamam, yıllar sonra “Dışarıdakiler: Bir Zamanlar Almanya’da” filminin ilk duygusal tohumu oldu.

Aradan geçen yıllarda, Almanya’da ve Avrupa’nın farklı ülkelerinde yaşayan insanlarımızın hikâyelerinin sinemada yeterince anlatılmadığını fark ettim. Oysa bu insanların göç, emek, aidiyet, aile ve hayatta kalma mücadeleleri son derece güçlü, insani ve evrensel hikâyeler barındırıyordu. Bu eksikliği yalnızca gözlemlemek değil, sinema yoluyla görünür kılmak istedim. Filmi gerçekleştirebilmek için Almanya’ya giderek Eigengrau Pictures GmbH’yi kurdum. Böylece uzun, meşakkatli fakat benim için vazgeçilmez olan bir yapım süreci başladı.

Görsel hikaye anlatımıyla sinema tarihine geçen Alejandro G. Iñárritu, bu kez seyircileri yüksek tempolu bir kara komedi dünyasına davet ediyor. ‘DIGGER’, kendi tetiklediği büyük bir felaket tüm insanlığı ve yaşamı yok etmeden önce, dünyanın kurtarıcısı olduğunu kanıtlamak zorunda olan, gezegenin en güçlü adamının hikayesini konu alıyor.

Tom Cruise’dan Sıra Dışı Bir Değişim

Yayınlanan yeni afiş ve fragmanda ilk kez net bir şekilde gördüğümüz Tom Cruise, sinemaseverleri şaşırtmaya devam ediyor. Yaşlandırılmış görüntüsüyle kamera karşısına geçen usta aktör, alışılagelmiş rollerinin dışına çıkarak sıra dışı bir değişime imza atıyor.

Yönetmen: Alejandro G. Iñárritu
Senaryo: Alejandro G. Iñárritu, Alexander Dinelaris, Nicolás Giacobone, Sabina Berman

Hikaye: Alejandro G. Iñárritu, Sabina Berman

Yapımcılar: Alejandro G. Iñárritu, Mary Parent, Tom Cruise, Michael Sharp

Başyapımcılar: Joshua Grode, Berman, Dinelaris, Giacobone, Jez Butterworth, Emmanuel Lubezki

Oyuncular: Tom Cruise, Sandra Hüller, Jesse Plemons, John Goodman, Riz Ahmed, Michael Stuhlbarg, Sophie Wilde, Emma D’Arcy

‘DIGGER’ 2 Ekim’de TME Films dağıtımıyla yalnızca sinemalarda (IMAX seçeneği ile birlikte) seyirciyle buluşacak!

2011 yılında başlayan ve milyonlarca izleyicinin kalbinde özel bir yer edinen ‘Aşk Tesadüfleri Sever’ serisi 3. filmiyle izleyicilerle buluşmaya hazırlanıyor. Rekorlar kıran ilk filmde yer alan Mehmet Günsür’ün serinin yeni filminde de yer alıyor olması iki film arasındaki bağlantının ipuçlarını veriyor.

Ömer Faruk Sorak’ın genel yönetmenliğinde, İpek Sorak‘ın yönetmenliğini ve hikayesini üstlendiği, senaryosu Funda Dündar’ a ait Böcek Film ve Benesta ortaklığı ile hayata geçen film, oyuncu kadrosuyla da dikkat çekiyor. İlk filmin unutulmaz karakteri Özgür’e hayat veren Mehmet Günsür ve Devrim Özkan’ın başrolünde yer aldığı filmin dev kadrosunda Serkan Altunorak, Ümit Bülent Dinçer, Ülkü Hilal Çiftçi, Durukan Çelikkaya, Berrin Arısoy, Pınar Töre, Rüzgar Eser Düzenli, Derinsu Sorak, Deren Baştaş ve Belçim Bilgin, Ayda Aksel, Hüseyin Avni Danyal, Güler Ökten yer alırken Zuhal Olcay, Uğur Polat, Bennu Yıldırımlar, Emin Gürsoy ve Ayşe Arman da hikayesi merakla beklenen filme konuk oluyor. 

Serinin üçüncü filmi, bu kez Özgür (Mehmet Günsür) ve Mavi’nin (Devrim Özkan) yollarının kesiştiği, geçmiş ile bugünü buluşturan yeni bir aşk hikâyesini merkezine alıyor. İlk iki filmde olduğu gibi kader, tesadüf, aile bağları ve zaman kavramını duygusal bir anlatımla ele alan film, serinin geçmişinden izler taşırken yeni izleyiciler için de unutulmaz bir hikâye sunuyor.

Önümüzdeki günlerde çekimleri başlayacak olan ‘Aşk Tesadüfleri Sever 3’ün oyuncuları ilk kez okuma provasında bir araya geldi. Benesta Benleo Acıbadem’de gerçekleşen okuma provası öncesi basının karşısına geçip filmle ilgili soruları yanıtlayan ekip, böylesi bir kadro ile uzun yıllar unutulmayacak bir hikayenin içinde olmanın heyecanını yaşadıklarını anlattılar. ‘Aşk Tesadüfleri Sever 3’, güçlü oyuncu kadrosu, duygusal hikâyesi ve yıllar sonra yeniden hayat bulan unutulmaz evreniyle sinemaseverleri

Altın Kuzgun (Golden Raven) Arktik Uluslararası Film Festivali’nin 10. yıl Sinema Maratonu’nun kapanış etkinliği olarak gerçekleştirilen program, Chukotka’nın sinema ve kültür üretimini ilk kez bu kapsamda Türkiye’de izleyiciyle buluştururken, iki ülke arasında yeni kültürel iş birliklerinin de başlangıcını oluşturdu.

Etkinliğin açılış programında yönetmen Aleksei Vakhrushev‘in Tundranın Kitabı: Vukvukai, Küçük Taşın Hikâyesi adlı belgeselinin özel gösterimi gerçekleştirildi. Ardından Prof. Dr. Ragıp Taranç moderatörlüğünde düzenlenen “Merkezin Ötesinde Sinema: Arktik Coğrafyaları, Yerel Hikâyeler ve Uluslararası Kültürel Köprüler” panelinde Golden Raven Arktik Uluslararası Film Festivali Direktörü Philipp Abriutin, Baş Yapımcı Oksana Lakhno ve Kadın Yönetmenler Derneği Onursal Başkanı Av. Sema Pekdaş konuşmacı olarak yer aldı. Chukotka Özerk Okrugu Valisi Vladislav Kuznetsov da gönderdiği video mesajla etkinliğe katılarak Türkiye ile Chukotka arasında gelişen kültürel diyaloğun önemine dikkat çekti.

Festival kapsamında fotoğraf sanatçısı Mikhail Abriutin‘in hazırladığı “Chukotka’nın Yüzleri” sergisi sanatseverlerle buluştu. Serginin açılışı, Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Serdar Aybek ile Rusya Federasyonu İzmir Fahri Konsolosu Eray Güler tarafından gerçekleştirildi.

Programın ikinci gününde Golden Raven Genç Animasyon Laboratuvarı kapsamında hazırlanan animasyon filmleri ile festival seçkisinden kısa filmler gösterildi. “Gençlik, Animasyon ve Kültürel Hafıza” başlıklı panelde Philipp Abriutin, Oksana Lakhno, Öğr. Gör. Markus Berger ve Arş. Gör. Cansu Karaman Cengiz konuşmacı olarak yer alırken, Öğr. Gör. Dr. Melih Tomak “Belgesellerde Klasik ve Çağdaş Yaklaşımlar” başlıklı sunumunu gerçekleştirdi.

Festival kapsamında, yönetmenleri Gülten Taranç ve Prof. Dr. Ragıp Taranç, senaristi Buğçe Çalışkan olan ve Golden Raven Arktik Uluslararası Film Festivali’nde 2026 Özel Diploma Ödülü‘ne layık görülen Dedemin Evi belgeselinin özel gösterimi gerçekleştirildi. Gösterim öncesinde Chukotka Günlükleri kısa filmi izleyiciyle buluşurken, belgesel sinema, göç ve kültürel hafıza üzerine değerlendirmeler yapıldı.

Kapanış gününde ise Golden Raven Arktik Uluslararası Film Festivali Direktörü Philipp Abriutin‘in yönetmenliğini üstlendiği Rogers Körfezi’nde Trajedi (Tragedy at Rogers Bay) filminin Türkiye özel gösterimi gerçekleştirildi. Gösterimin ardından Prof. Berrak Taranç moderatörlüğünde düzenlenen söyleşide Abriutin izleyicilerle buluştu. Program, Prof. Dr. Ragıp Taranç moderatörlüğünde gerçekleştirilen “Chukotka: Gerçeklik, Hafıza ve Sinema” paneliyle devam etti. Panele Dr. Levent Berber, Öğr. Gör. İbrahim Tarkan Doğan, Philipp Abriutin ve Oksana Lakhno konuşmacı olarak katıldı.

Kadın Yönetmenler Derneği Başkanı ve Festival Direktörü Gülten Taranç, kapanış konuşmasında Dedemin Evi ile başlayan kültürel yolculuğun bugün iki ülke arasında kalıcı bir iş birliğine dönüştüğünü belirterek, sanatın farklı coğrafyalar arasında güçlü bağlar kurduğunu ifade etti. Taranç, bu iş birliğinin 2027 yılında Chukotka’da gerçekleştirilmesi planlanan Türk Sineması Günleri ve yeni ortak projelerle devam edeceğini söyledi.

Üç gün boyunca sinema, belgesel, animasyon, fotoğraf ve akademik buluşmaları bir araya getiren İzmir’de Chukotka Günleri, Türkiye ile Chukotka arasında kültür ve sanat alanında sürdürülebilir uluslararası iş birliklerine zemin hazırlayan önemli bir organizasyon olarak tamamlandı.

Suna ve İnan Kıraç Vakfı Pera Müzesi Film ve Video Programları (Pera Film), bu yıl 19’uncusu düzenlenen DOCUMENTARIST İstanbul Belgesel Günleri’ne ev sahipliği yapıyor. Festival kapsamında ağırlıklı olarak Türkiye Panorama filmlerinden oluşan bir seçki, 12–21 Haziran arasında Pera Müzesi Oditoryumu’nda izleyiciyle buluşuyor.

28 belgeseli bir araya getiren program, göç yollarında askıda kalan hayatlardan aile hafızasının sessiz izlerine, kadınların tanıklığından ekolojik yıkıma, kültürel mirastan adalet arayışına uzanan geniş bir anlatı alanı açıyor. Seçki, kişisel hikâyeler ile toplumsal belleği yan yana getirirken, bugünün dünyasında aidiyet, sınır, hafıza, dayanışma ve direniş kavramlarını yeniden düşünmeye çağırıyor.

Açılış seçkisinde hafıza, direniş ve hayal gücü

12 Haziran Cuma 19.30’da düzenlenecek açılış töreninde, dört kısa filmden oluşan bir seçki gösterilecek. Pegah Ahangarani ve Mohammadreza Farzad imzalı “Ben Yerde Ölürken”, 2009 yazında İran’da seçim hilelerine tepki olarak başlayan Yeşil Hareket’in arşiv görüntüleri üzerinden kaosu, dayanışmayı ve kayıp duygusunu izleyiciye taşıyor. Nathan Fagan’ın yönettiği “İçeride, Vadi Şarkı Söylüyor”, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki farklı hapishanelerde uzun süreli hücre hapsinde tutulan üç kişinin yalnızlık ve psikolojik çaresizlik karşısında zihinlerinde kurdukları fantastik dünyalara odaklanıyor. Özgün Gündüz’ün “Burcu’nun Melekleri” adlı filmi, Vancouver’da otuz yılı aşkın süre boyunca bir sığınak ve buluşma alanına dönüşen Burcu’s Angels adlı vintage dükkânın hikâyesini anlatırken; İklim Doğan’ın “Harabelerin Fısıltısı” adlı filmi ise tehcirde kullanılan demiryolu hatlarını takip ederek günümüz Türkiye manzaralarında eksilmiş bir hafızanın izlerini araştırıyor.

Göç yollarında bekleyiş, sınırlar ve aidiyet

Berke Baş’ın “Transit” adlı belgeseli, İstanbul’u Batı’ya uzanan göç rotasının kritik duraklarından biri olarak ele alıyor; Iraklı Arap, Iraklı Kürt ve Nijeryalı üç ailenin yasal güvenceden, çalışma izninden ve temel haklardan yoksun, belirsizlik içinde süren yaşamlarına odaklanıyor. Besire Paralik’in yönettiği, festivalin Uluslararası Panorama bölümünde yer alan “One Homeland Two Homes”, Kıbrıs’tan Berlin’e göç eden altı kuir bireyin hikâyesi aracılığıyla “ev” kavramını sınırlar, kimlik ve aidiyet ekseninde sorguluyor. Ozan Takış imzalı “Salman Gitmek İstiyor”, Türkiye’de yaşayan Senegalli bir mültecinin Avrupa’ya geçme hayali ve kayboluşunun ardından geride bıraktığı izler üzerinden ilerlerken; yönetmen koltuğunda Tahin Demiral’ın oturduğu “Aşk Aşk Hürriyet” ise Fransa’da göçmen ve kuir bireylerin, idari statülere indirgenen varlıklarının ötesinde özgürlük, duygu ve birlikte yaşam alanı kurma arayışlarını takip ediyor. Olga Haldız’ın “Çimler” adı filmi de savaş nedeniyle Kharkiv’den İstanbul’a gelen Elina ile Rusya’dan ayrılan Olesya’nın, kayıp evlerin, parçalanmış anıların ve yeni bir dil arayışının ortasında kurdukları dostluğu görünür kılıyor.

Kökler, aile hafızası ve bastırılmış geçmişler

Programda aile belleği, azınlık deneyimleri ve geçmişle yüzleşme etrafında şekillenen yapımlar da öne çıkıyor. Berke Baş imzalı “Nahide’nin Türküsü”, yönetmenin büyükannesinin Ermeni kökenlerinin ve Ordu’nun bir zamanlar kozmopolit olan geçmişinin izini sürüyor; aile içindeki fısıltılarla aktarılan hafızayı görünür kılmaya çalışıyor. Yönetmen koltuğunda Aylin Kızıl’ın oturduğu “Fotoğrafımızı Çekin”, Diyarbakır İçkale’de geçmiş ve bugünün üst üste binen katmanlarını fotoğraf aracılığıyla yeniden okuyor. Susana de Sousa Dias’ın “48” adlı belgeseli ise Salazar diktatörlüğünün polis kayıtlarındaki portrelerinden yola çıkarak baskı rejimlerinin hafızadaki izlerini ortaya koyuyor.

Kadınların tanıklığı, kuşaklar ve mücadele

Kadınların yaşam deneyimleri, kuşaklar arası aktarım ve feminist mücadele, seçkinin güçlü damarlarından birini oluşturuyor. Nalin Acar ve Adar Taş’ın “Hikayemin Neresindeyim?” filmi, iki farklı şehirde yaşayan ailelerde kadınların hayat hikâyelerine, toplumsal cinsiyet rolleriyle şekillenen özel ve kamusal alan ayrımını aşarak bakıyor. Ziya Değer’in yönetmenliğini üstlendiği “Annemin Hikâyesi”, genç yaşta evlendirilen Zahide’nin yaşamı üzerinden kadınlara dayatılan baskıcı düzeni ve hayatta kalma mücadelesini izleyiciye taşıyor. Aylin Kuryel’in yönettiği “Stella ile 8 Mart” belgeseli, İstanbul’daki 21. Feminist Gece Yürüyüşü sırasında, Türkiye’de 1980 sonrası feminist mücadelenin kurucu figürlerinden Stella Ovadia’yla yapılan sohbetleri sokağın sesiyle buluşturuyor. Özlem Belçim Galip imzalı “Bu Yolun Herhangi Bir Yerinde” ise Avrupa’da yaşayan Kürt kadın sanatçıların savaş, yerinden edilme, göç ve patriyarka karşısında üretimle kurdukları direnç alanına odaklanıyor.

Kültürel üretim, arşiv ve kolektif hafıza

Kültürel üretim, arşiv ve kolektif hafıza etrafında şekillenen yapımlar, programın bir başka hattını oluşturuyor. Serdar Kökçeoğlu’nun “Mavi, Devrim ve VHS Kasetler”i savaş pilotu, devrimci ve sinefil Mekin Gönenç’in ardında bıraktığı VHS kasetler ve sinema defterleri aracılığıyla bir 20. yüzyıl romantiğinin portresini sunuyor. Büşra Bozdemir’in “Bir Kolektifin İzinden” belgeseli, 1980’lerde İstanbul’da müzik, dayanışma ve özgürlük arzusuyla şekillenen Çekirdek Sanat Evi’nin mirasına bakıyor. Yalçın Çiftçi’nin yönettiği “Pirlerin Düğünü” ise İran’ın Hewraman bölgesinde yaşayan Gorani Kürtlerinin bin yıllık ritüelini, Zagros Dağları’nın eteklerinde her yıl yeniden canlanan bir ruhsal yolculuk olarak perdeye taşıyor.

Toprak, su ve yerinden edilen yaşamlar

Ekolojik yıkım, zorunlu yer değiştirme ve mekânsal dönüşüm programın dikkat çeken başlıkları arasında yer alıyor. Yönetmen Yeşim Ustaoğlu’nun “Kuru Taşın Başı” adlı filmi, Yusufeli baraj projesi nedeniyle evlerini, topraklarını, hayvanlarını ve Çoruh Nehri’yle kurdukları yaşamı geride bırakmak zorunda kalan yöre halkının aidiyetini koruma çabasını takip ediyor. Sheida Kiran’ın “Gitmedik Buradayız” filmi, Antakya’nın Dikmece köyünde zeytinliklerine el konulmasına direnen Meryem ve ailesinin mücadelesini, son hasat ihtimaliyle kayda alıyor. Nazlı Ökten’in “Bir Ada(m)” belgeseli, Avşa Adası’nın geçirdiği dönüşümü Ahmet Durmazbilek’in yaşamı, ekolojik duyarlılığı ve adanın değişen doğası üzerinden yeniden düşünüyor. Ece Era’nın “Köpekler ve Toz” filmi ise yeni bir cezaevi kompleksi için boşaltılan Edirne kıyısındaki şehir çöplüğünde yaşayan sokak köpeklerini ve yok olmak üzere olan bir mekânı kayda geçiriyor.

Gündelik hayatın içinden toplumsal gerçekler

Programda gündelik hayatın içinden toplumsal meselelere bakan yapımlar da yer alıyor. Volkan Üce’nin “2M²” belgeseli, Belçika’da yaşayan Türklerin cenaze süreçleri üzerinden iki memleket arasındaki hayat ve ölüm algısını, bürokratik absürtlükler ve aidiyet meselesiyle birlikte ele alıyor. Sinan Kaldan’ın “Günler Uzun, Yollar Kısa” filmi, Parkinson hastası Talip’in yalnız yaşamına, gündelik rutinlerine ve zamanla kurduğu ilişkiye yakından bakıyor. Nazif Can Akçalı’nın “Yenilebilir Sihir” belgeseli, Sardunya’daki uzun yaşam gelenekleriyle çağdaş biyohacker’ların arayışlarını yan yana getirerek yemek, teknoloji ve ölümsüzlük fikri üzerine düşünüyor. Şükran Demir ve Özgür Ünal’ın “YİBO” adlı filmi, Yatılı İlköğretim Bölge Okulları’nda (YİBO) okuyan öğrencilerin tanıklıkları aracılığıyla eşitsizlik, asimilasyon ve militarist disiplin anlayışını görünür kılıyor. Berke Baş’ın “Dargeçit” belgeseli ise 1995’te Mardin Dargeçit’te kaybedilen yakınları için yıllardır hakikat ve adalet arayan ailelerin mücadelesini takip ediyor.

İstanbul Sinema Ofisi’nin açılışı kapsamında, Yeşilçam’ın görsel belleğine ışık tutan “Perdeden Önce: Erol Ağakay Mimeray Arşivi” sergisi sanatseverlerle buluştu. Belgesel sinemanın büyük ustası Suha Arın’ın kıymetli arşivi de, İstanbul Sinema Ofisi çatısı altında yer alıyor. Arşivin belli kısımları, titizlikle yürütülen çalışmaların ardından, ilerleyen dönemde dijital olarak erişime açılacak. Hem bir kültür mekânı hem de operasyonel bir destek merkezi olarak da hizmet verecek ofis, İstanbul’un küresel sinema endüstrisindeki görünürlüğünü artırmak amacıyla sektör paydaşlarıyla birlikte geliştirildi.

 İBB tarafından kurulan İstanbul Sinema Ofisi, kültür mekânı olmasının yanı sıra bir koordinasyon ve üretim merkezi olarak da hizmet verecek. İBB yetki alanındaki mekânlarda gerçekleştirilecek çekimler için izin süreçlerinde kolaylaştırıcı bir rol üstlenen ofis, İstanbul’un bir film platosu olarak etkinliğini de artırmayı amaçlıyor. Toplam 1910 m²’lik kullanım alanına sahip olan İstanbul Sinema Ofisi açık çalışma alanları, cep sineması, amfi ve kütüphanesiyle sektör profesyonellerinden geleceğin sinemacılarına kadar geniş bir kitleye hitap ediyor.

Sinema sektörünün İstanbul’daki bileşenlerini uluslararası festivaller, eğitimler ve ağ kurma etkinlikleriyle bir araya getirmeyi hedefleyen İstanbul Sinema Ofisi, yıl boyunca düzenlenen mesleki eğitim programları, atölyeler ve ustalık sınıfları aracılığıyla profesyonelleri, akademisyenleri ve sinema öğrencilerini aynı platformda buluşturacak. Uzun süreli sinema dersleri, sinema tarihi seminerleri, uygulamalı atölye ve ustalık sınıfları, “Açık Akademi” başlıklı teori dersleri ile “Ustamı Dinliyorum” ve “Sinema Sohbetleri” gibi söyleşi serileriyle katılımcılara hem akademik altyapı hem de sektörel pratik kazandırmayı hedefleyen ofis, üniversitelerle işbirlikleri geliştirerek çok katmanlı öğrenme projeleri yürütecek. İstanbul Sinema Ofisi, aynı zamanda İBB Beyoğlu Sineması, Sultangazi ve Kartal sinemaları gibi noktalar üzerinden galalar, festival gösterimleri ve kentin farklı lokasyonlarındaki açık hava sinemalarıyla sinemanın erişilebilirliğini arttırma çalışmalarını sürdürüyor.

SinemADA Film Festivali ve Gezici Çocuk Filmleri Festivali’ni de düzenleyen İstanbul Sinema Ofisi; İstanbul Film Mekânları Haritası, Sinema Hafıza Merkezi, Beyoğlu Sinemaları Hafıza Projesi, İstanbul Görüntü Arşivi ve kapsamlı sektörel veri tabanları oluşturma projeleriyle de Türk sinemasının geçmişini ve bugünkü üretim olanaklarını kayıt altına alarak geleceğe taşımayı amaçlıyor.

 ÜÇ KUŞAKLIK AİLE EMEĞİ: YEŞİLÇAM’IN GÖRSEL HAFIZASI “PERDEDEN ÖNCE”

İstanbul Sinema Ofisi’nin açılışı kapsamında sanatseverlerle buluşan “Perdeden Önce: Erol Ağakay Mimeray Arşivi” başlıklı sergi, Yeşilçam’ın hafızasını ve Türk sinemasının görsel belleğini yansıtıyor. İBB Miras küratörlüğünde gerçekleştirilen sergi, Türk sinemasının tarihini perdeden değil, afişler, sinema fenerleri ve kamusal belleğe kazınan imgeler üzerinden anlatıyor. Hasan Mithat Ağakay’dan Erol Ağakay’a uzanan üç kuşaklık aile emeğinin bir dökümü olan sergi, sinema fenerlerinden el boyaması afişlere, lobi kartlarından billboard uygulamalarına kadar Türk sinemasının kamusal yüzünü şekillendiren nadide eserleri gün yüzüne çıkarıyor. “Perdeden Önce: Erol Ağakay Mimeray Arşivi”nde yer alan çalışmalar sadece bir filmi tanıtmakla kalmıyor; aynı zamanda bir dönemin zevkini, yıldızlarını, şehir hayatını, ticari dünyasını ve hayal gücünü de taşıyor. Sergi, 12 Mayıs 2026 – 12 Mayıs 2027 tarihleri arasında ziyaret edilebilir.

Uluslararası Altın Makara Uzun Metrajlı Film Yarışması’nda Emine Emel Balcı’nın Buradayım, İyiyim filmi en iyi uzun metraj film ödülü kazanırken, yönetmen Biket İlhan adına verilen Biket İlhan En iyi Yönetmen Ödülü Lykee Post Partum filminin yönetmenleri Alexe Landgren ve Karen Helene Haugaard’a verildi. Hatice Aşkın’ın Adresi Olmayan Ev filmi jüri özel ödülünün sahibi oldu.

Kısa Candır ulusal kategorisinde Deniz Koloş’un Ölüm Bizi Ayırana dek filmi jüri tarafından en iyi film seçilirken, jüri özel ödülünün sahibi de Sevgi Esman’ın Mutlu Ayaklar filmi oldu. Uluslararası kategoride ise Myriam Garcia Marienstras’ın An Excess Baggage filmi en iyi film seçilirken, Masha Mollenhaur imzası taşıyan The Good Woman Jüri Özel Ödülü’nün sahibi oldu.

Kamera Göz Ulusal Belgesel Yarışması’nda Mehtap Şamiloğlu’nun Adı Kadın En iyi belgesel ödülü kazandı, jüri özel ödülü ise Biz Radyoyu Çok Sevdik belgeseliyle Nazan Haydari, Özden Cankaya, Cem Hakverdi’nin oldu.

Kamera Göz Uluslararası kategoride en İyi film Roser Corella, Stefano Obino imzalı Kickoff’un olurken, jüri özel ödülü Raquel Larrosa’nın Dissonance filmine verildi. Uluslararası Animasyon en iyi film ödülü Taryn Stickrath-Hutt, Dan Lund’ın The Finger Wife filminin olurken, animasyon jüri özel ödülü Laura Tofarides’in Brain Space filmine verildi. Uluslararası Deneysel en iyi film ödülü Pavlina Marvin’in An Afternoon With-Niki-Revekka filmine giderken jüri özel ödülünün sahibi de Maryam Shapoorian’ın Ça Reste Entre Nous filmi oldu.

Bu sene festivalin yeni bölümlerinden biri de Feminist Bakış Açısı oldu. Feminist Bakış Açısı en iyi film ödülü Farzam Tabibi’nin Portrait filmi olurken, Feminist Bakış Açısı Jüri Özel Ödülü Kameliya p. Petrova’nın Mother Of Rose filmine verildi. İzleyici Ödülü’nü Emine Yıldırım’ın Gündüz Apollon Gece Athena filmi kazandı.

Festival bu sene Sanata Destek Ödülü’nü Adana Film Festivali Programlar Genel Koordinatörü Ceren Yazıcıoğlu’na sundu.

ULUSLARARASI “ALTIN MAKARA” EN İYİ UZUN METRAJ FİLM ÖDÜLÜ

INTERNATIONAL “GOLDEN REEL” BEST FEATURE FILM AWARD

BURADAYIM, İYİYİM

Emine Emel Balcı

ULUSLARARASI “ALTIN MAKARA” JÜRİ ÖZEL ÖDÜLÜ

INTERNATIONAL “GOLDEN REEL” JURY’S SPECIAL AWARD

ADRESİ OLMAYAN EV

Hatice Aşkın

ULUSLARARASI ANİMASYON EN İYİ FİLM ÖDÜLÜ

INTERNATIONAL BEST ANIMATION FILM CATEGORY AWARD

THE FINGER WIFE

Taryn Stickrath-Hutt, Dan Lund

ULUSLARARASI ANİMASYON JÜRİ ÖZEL ÖDÜLÜ

INTERNATIONAL ANIMATION FILM JURY’S SPECIAL AWARD

BRAIN SPACE

Laura Tofarides

ULUSLARARASI DENEYSEL EN İYİ FİLM ÖDÜLÜ

INTERNATIONAL BEST EXPERIMENTAL FILM AWARD

AN AFTERNOON WITH NIKI-REVEKKA

Pavlina Marvin

ULUSLARARASI DENEYSEL JÜRİ ÖZEL ÖDÜLÜ

INTERNATIONAL EXPERIMENTAL FILM JURY’S SPECIAL AWARD

ÇA RESTE ENTRE NOUS

Maryam Shapoorian

ULUSAL “KAMERA GÖZ” BELGESEL JÜRİ ÖZEL ÖDÜLÜ

NATIONAL “CAMERA EYE” DOCUMENTARY JURY’S SPECIAL AWARD

BİZ RADYOYU ÇOK SEVDİK

Nazan Haydari, Özden Cankaya, Cem Hakverdi

ULUSAL “KAMERA GÖZ” EN İYİ BELGESEL FİLM ÖDÜLÜ

NATIONAL “CAMERA EYE” BEST DOCUMENTARY FILM AWARD

ADI KADIN

Mehtap Şamiloğlu

 ULUSLARARASI “KAMERA GÖZ” EN İYİ BELGESEL FİLM ÖDÜLÜ

INTERNATIONAL “CAMERA EYE” BEST DOCUMENTARY FILM AWARD

KİCKOFF

Roser Corella, Stefano Obino

 ULUSLARARASI “KAMERA GÖZ” BELGESEL JÜRİ ÖZEL ÖDÜLÜ

INTERNATIONAL “CAMERA EYE” DOCUMENTARY JURY’S SPECIAL AWARD

DİSSONANCE

Raquel Larrosa

ULUSAL “KISA CANDIR” EN İYİ FİLM ÖDÜLÜ

NATIONAL “SHORT IS LIFE” BEST SHORT FILM AWARD

ÖLÜM BİZİ AYIRANA DEK

Deniz Koloş

ULUSAL “KISA CANDIR” JÜRİ ÖZEL ÖDÜLÜ

NATIONAL “SHORT IS LIFE” JURY’S SPECIAL AWARD

MUTLU AYAKLAR

Sevgi Esman

ULUSLARARASI “KISA CANDIR” EN İYİ FİLM ÖDÜLÜ

INTERNATIONAL “SHORT IS LIFE” BEST SHORT FILM AWARD

AN EXCESS BAGGAGE

Myriam Garcia Marienstras

ULUSLARARASI “KISA CANDIR” JÜRİ ÖZEL ÖDÜLÜ

INTERNATIONAL “SHORT IS LIFE” JURY’S SPECIAL AWARD

THE GOOD WOMAN

Masha Mollenhauer

FEMİNİST BAKIŞ AÇISI EN İYİ FİLM ÖDÜLÜ

FEMINIST PERSPEKTIVE AWARD

PORTRAIT

Farzam Tabibi

FEMİNİST PERSPEKTİF JÜRİ ÖZEL ÖDÜLÜ

MOTHER OF ROSE

Kameliya P. Petrova

BİKET İLHAN EN İYİ YÖNETMEN ÖDÜLÜ

BİKET İLHAN BEST DIRECTOR AWARD

LYKEE POST PARTUM

Alexe Landgren, Karen Helene Haugaard

SANATA DESTEK ÖDÜLÜ

ART ENCOURAGEMENT AWARD

Ceren Yazıcıoğlu

İZLEYİCİ ÖDÜLÜ

AUDIENCE AWARD

GÜNDÜZ APOLLON GECE ATHENA

Emine Yıldırım